viernes, 23 de febrero de 2007

THE OSCARS AND CAIGA QUIEN CAIGA


Como todos sabréis (mentira, nadie lo sabe nunca) pasado mañana tendrá lugar la ceremonia de entrega de los Oscar. También sabéis que esta ceremonia tiene lugar en los Estados Unidos, y también sabéis que concretamente se celebran en la ciudad de L.A. ... Da la casualidad que casualmente un servidor se encuentra en estos mismos momentos viviendo en Los Angeles, y da la casualidad también que a un servidor y a sus coleguis les mola mucho hacer el minga, o sea, vamos a hacer lo que sea por salir en CQC.

Detallo el plan: Mañana madrugamos y le llevamos a Javitxu a conocer la fauna que hay por Venice Beach, como ya dije este lugar es un templo de la cultura underground (aprovecho este momento para decirte amatxo que me quiero hacer otro tatuaje, pequeñito, de esos que a tí tanto te gustan, por ahora es un proyecto que está en mente pero que le queda mucho camino para su culminación... por estos lugares se ven auténticos genios en lo que a picar carne se refiere!) . En Venice iremos a una tienda en la que venden todo tipo de ropa y complementos de segunda mano, es una tienda muy punk, el objetivo aquí es comprar algo que nos "diferencie" de lo que se conoce como una persona normal (lo veréis por la tele, espero!). Después de Venice iremos a Santa Monica, donde podremos seguir deleitándonos con el frikismo de esta zona... pasaremos un rato por alli para que Javi conozca el sitio y... pum!! a Hollywood Blvd!! -Pero cómo?? No eran pasado mañana los Oscar?? -Sí!! -Y... por qué vais mañana?? -Jajaja!! Porque nosotros somos de Donosti la hosti!! Que gracia tiene ir a los Oscar sin pasar la noche al raso rodeado de frikis?? Ninguna!! Por eso vamos a pasar toda la noche en la calle, durmiendo al raso (aprovecharé para hacer mis deberes de inglés, en mi vida he tenido tantos deberes de inglés, joder con los deberitos de inglés!! alguien aquí se esta pasando con los deberes de inglés!! (Jenell Rae, English 100 proff. es maja, pero coño!! cuantos deberes de inglés nos manda la tia!!).

No puedo detallar más como irá la cosa desde que lleguemos a Hollywood porque sinceramente es algo tan inusual que no se por donde irán los tiros... Caerá su correspondiente post una vez que hayamos vivido la experiencia.


P.D.: Tanto a Unai como a Javi como a mí, lo que son los Oscar Oscar, nos la refanfinflan, Penelope nos la refanfinfla, y Almodovar más aún. Nosotros sólo queremos salir en CQC, esa es nuestra ilusión, esperemos que podamos decir eso de "Mission Accomplished!!" Desearnos suerte!!

JOSIE SE VA...

Parece que fue ayer cuando llegó el 8 de febrero, ahora mismo esta tumbado en mi cama, con una resaca del copon, y con pocas ganas para ducharse e ir camino del aeropuerto, tenemos pensado comernos una TripleWhopper KingSize mientras esperamos en el aeropuerto...

Estas dos semanas han sido increibles, desde luego el amigo Josu ha aprovechado el tiempo como un campeón, ha conquistado California (y si no os lo creeis mirar el blog de Javitxu y observar cuál es la auténtica forma de pedir en un DriveThru).Gracias por venir Josu!! Te echare de menos hasta que volvamos a vernos!!
P.D.: Esta foto está tomada en Santa Monica, describe perfectamente las sensaciones del protagonista de este post...

domingo, 18 de febrero de 2007

CALIFORNIA Y LAS LEYENDAS DE LA "ONE"...

Este es un post doble, doble porque lo estamos escribiendo a la vez en PapelBitacora y en PLMC, Javi esta tecleando a dos metros de mí en la cama de al lado, con unos gayumbos del mismo color y con la capucha de la sudadera puesta, estilo negrata de Phipadelphia (detalle de Javi).

Queríamos hacer un post contado de manera diferente pero estamos cansados, medio acojonados, y sin muchas fuerzas para tocar el piano (escribir en el Dell) (por cierto, mi Dell ya ha salido de la UVI).

El camino desde Santa Cruz hasta aquí ha sido un tanto surrealista, por la mítica carretera "California 1", que va bordeando la costa... un estilo a la carretera de la costa guipuzcona pero 1.000 veces más larga y 2.000 veces más impresionante. Además la hemos hecho de noche, y he de decir que en algunos momentos hemos llegado a pasar auténtico miedo, sobre todo porque cuatro mentes calenturientas generan demasiadas ideas sobre tipos de personajes que nos podríamos haber encontrado en la cuneta, con sticks de hockey, motosierras, y elementos del palo... Yo en particular en mi vida había pasado tanto miedo en una carretera, pero vaya, ahora ya puedo decir que estamos a salvo en el EconoLodge, un motel de carretera de lo más cool, que por 20 pavos cada uno tenemos una habitación de cuatro personas de lo más pro, con microondas, frigo, cafetera...

Bueno gente, el Javi está todo motivado escribiendo el post, que ya hace rato que nos hemos cansado mucho de intentar hacer este post simultáneo, así que lo mejor es que hagáis click en PLMC que Javi está haciendo muy bien el trabajo sucio, yo estoy realmente cansado y tengo tanta sed que voy a pegarle un gran trago de agua al grifo, me da igual si este agua no se puede beber o qué, pero tengo la boca como una alpargata.

Nos despedimos Josu, Unai, Javi (PLMC) and Ax! desde algún lugar entre San Francisco y L.A.!!

jueves, 15 de febrero de 2007

Eztarriko korapil sendo hau
nahi nuke askatzea
kantu hau bukatzean
ezagutu zenuen sumendia
etengabe su jauzian
itzaltzen doa orain.

Aitortzen dut
haseran jolas soil bat zen
aragiaren gosea
mila mozkorren azkena
Barkaidazu baina oraingo hontan
ni naiz babes eske datorrena
fideltasunaren ardura.
Aldatu naiz
zurekin pentsatzeak
odola irakiten dit
ezintasuna dakarkit, zu gabe.

Inoiz ez dut sinistu amodioan
sexuaren indarrak
estaki dizkit begiak
azkenik neri ere iritxi zait
sentimendu garaia
sentitzeko garaia.

Aitortzen dut....

Burua galtzen hasi naiz
inor ez bezela maite zaitudalako
benetan.

lunes, 5 de febrero de 2007

AQUI DIRIAN "F*CKING SH*T"

Voy a ser breve, muy breve. Estoy en la Biblioteca de LMU haciendo mis deberes de ingles (no puedo poner tildes o por lo menos no se como...), por que en la biblio? (ou! tampoco puedo poner interrogatorios al spanish style..) os direis. Pues porque mi, no se como calificarlo, seamos suaves y digamos... maldito Dell (pita pita dell) se ha vuelto a morir, me ha dejado tirado en la cuneta con tres redacciones de ingles por delante (una de ellas estaba ya hecha!!!) y con muy poca gana de hacerlas...

Espero recuperarlo y sobre todo, no perder la informacion que tenia, todas las fotos que hemos sacado etc. Familias y amigos de Unai y Asier, si quereis ver las fotos rezad para que Nick y Tony (mis ya colegas informaticos de la uni) puedan salvarme la informacion.

Cuando vuelva a Donosti voy a enterrar a Dell, para que descanse en paz de una vez por todas. Le estoy cogiendo hasta carino (cono!! tampoco puedo poner enes con rallita encima!!).

domingo, 4 de febrero de 2007

MICROMACHINE!!

He aquí el genio que vino a arreglarme el ordenador, en mi vida he visto a nadie desmontar algo a tanta velocidad... me salía la risa tonta y todo mientras veía a este máquina (de ahí el mote que le he puesto, me ha salido del alma: "micromachine") todo maqueado, pinganillo, PDA, portatil, herramientas varias...
Por cierto, hace un rato hemos llegado a casa de San Diego, ha sido un finde muy grande, publicaré algo al respecto, dos días intensos... ah! también hemos estado en Tijuana, o sea, hemos salido del imperio, hemos bebido tequila, y hemos vuelto a entrar...The Border... la verdad es que impresiona!!

sábado, 3 de febrero de 2007